NASZA PASJA
Grzyby są początkiem
Najważniejsza jest sama pasja – wyjście do lasu, obserwowanie przyrody, poznawanie gatunków i radość ze znalezienia czegoś ciekawego.
GRZYBIARZE – OPOLSKIE
O nas
Zaczęło się od zwykłego zamiłowania do grzybów. Dziś jest to społeczność ludzi, których łączy las, grzybobranie i Opolszczyzna.
03.09.2021
OD TEGO SIĘ ZACZĘŁO
Pięć lat pasji, ludzi i wspólnych wypraw
Grupa Grzybiarze – Opolskie powstała 3 września 2021 roku z zamiłowania do grzybów i wszystkiego, co wiąże się z lasem. Z czasem zwykła pasja zaczęła łączyć coraz więcej osób, które chcą dzielić się swoimi znaleziskami, zdjęciami, doświadczeniem i wiedzą.
Strona internetowa jest naturalnym rozwinięciem tej idei – miejscem, w którym informacje o grzybach, lasach Opolszczyzny i bezpieczeństwie podczas grzybobrania można zebrać w jednym miejscu.
NASZ REGION
Opolszczyzna
Chcemy pokazywać lasy naszego regionu, różne siedliska i to, jak zmienia się grzybowy świat wraz z porą roku i warunkami pogodowymi.
SPOŁECZNOŚĆ
Dzielimy się wiedzą
Zdjęcia, obserwacje, pytania i doświadczenia innych grzybiarzy są częścią tego, co od początku buduje naszą społeczność.
P
ZAŁOŻYCIEL
Paweł Godyń
Założyciel grupy oraz strony internetowej Grzybiarze – Opolskie.
Pomysł powstał z prostej rzeczy – z zamiłowania do grzybów. Z czasem przerodził się w społeczność i stronę, która ma pomagać poznawać grzyby oraz Opolszczyznę.
CO JEST DLA NAS WAŻNE
Pasja bez zadęcia
🌳 Szacunek do lasuLas zostawiamy w takim stanie, w jakim chcielibyśmy go znaleźć.
📚 NaukaNie udajemy, że jedna fotografia zawsze wystarczy do rozpoznania grzyba.
🧺 GrzybobranieLiczy się droga, las i doświadczenie – nie tylko pełny koszyk.
🤝 LudzieNajwiększą wartością społeczności są osoby, które dzielą się swoją pasją.
NASZA GRUPA
Dołącz do Grzybiarzy – Opolskie na Facebooku
To właśnie od naszej grupy zaczęła się ta historia. Tam spotykają się osoby, które kochają grzyby, las i wspólne dzielenie się doświadczeniem.
DOŁĄCZ DO GRUPY ↗„Najważniejsze nie jest to, ile grzybów przyniesiemy z lasu. Najważniejsze, że chce nam się do tego lasu wracać.”